Wołanie – tekst

Wołanie
* sł. i muz. Agata (Król) Boratczuk

Żeglarzu, który z morzem pożegnałeś się
i na lądzie zapragnąłeś żyć,
wiedz, że z moich ramion jeszcze nikt nie wyrwał się,
tylko o mnie nadal będziesz śnić.

Ja ubrana w sukienkę z piany morskich fal
przyjdę, kiedy będziesz gdzieś na brzegu stał,
serce swe oddałeś mi i duszę żeglarską swą,
nie uciekniesz przede mną na ląd.

Przez całe twoje życie ja światem byłam twym,
spędzałeś ze mną noce, dnie
i nawet, gdy do portu statek twój zawitał, ty
w me ramiona chciałeś wtopić się.

Ja ubrana w sukienkę z piany morskich fal…

Na brzegu dom twój stoi i żonę piękną masz,
tak chciałeś z nią spokojnie żyć,
lecz będziesz czekał wciąż każdego wschodu słońca, by
choć przez chwilę jedną ze mną być.

Ja ubrana w sukienkę z piany morskich fal…

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie.

Zamknij